Nestanak i moguće ubistvo Aleksandra Nešovića zvanog Baja, bliskog saradnika Dejana Stojanovića Keke, koji se u dokumentima srpskih službi bezbjednosti još od devedesetih godina označava kao vođa kriminalne grupe, izazvao je ozbiljne potrese u samom vrhu vlasti u Srbiji, piše srpski nedjeljnik Radar. Nedavno hapšenje i smjena dugogodišnjeg načelnika beogradske policije Veselina Milića mogla bi, prema ocjenama ovog medija, dodatno da produbi već postojeću krizu unutar sistema bezbjednosti i političkih struktura.
Ovaj nesvakidašnji slučaj otvara niz škakljivih pitanja za tamošnju javnost. Ključne dileme odnose se na to kako je osoba koja se sada zvanično sumnjiči za prikrivanje teškog krivičnog djela uopšte mogla da obavlja funkciju šefa beogradske policije u čak dva mandata, te ko je sve bio detaljno upoznat sa kretanjem i statusom ubijenog Nešovića. Posebno se postavlja pitanje da li su nadležni organi blagovremeno imali saznanja o njegovom boravku i aktivnostima, s obzirom na to da se njegovo ime godinama pojavljuje u izvještajima MUP-a i bezbjednosnih službi, kao i da su početkom februara hapšeni strani državljani upravo zbog pokušaja njegovog ubistva.
Dodatne kontroverze i sumnje u javnosti izaziva i informacija da je u restoranu na Senjaku, gdje se vjeruje da je Nešović posljednji put viđen živ, samo dan kasnije na ručku boravio premijer Đuro Macut. Pored toga, nakon prvih informacija o nestanku, Više javno tužilaštvo u Beogradu je u kratkom roku izdalo čak pet saopštenja sa prilično različitim podacima o hapšenjima i osumnjičenima. Među privedenima su se našli policijski službenici, vlasnici lokala i članovi njihovih porodica, što je, prema pisanju Radara, otvorilo opravdanu dilemu o dosljednosti i tačnosti zvaničnih podataka koje država plasira.
Tek nekoliko dana nakon inicijalnih događaja, potvrđeno je i hapšenje Veselina Milića, koji je godinama slovio za jednog od najistaknutijih policijskih funkcionera u glavnom gradu Srbije, ali i za bliskog savjetnika predsjednika države. U analizi nedjeljnika se navodi da bi eventualna svjedočenja osumnjičenih u ovom procesu mogla proizvesti dalekosežne političke posljedice, imajući u vidu njihove ranije visoke pozicije i direktnu povezanost sa vladajućim strukturama.
Radar podsjeća da je unutar srpskog bezbjednosnog sektora i ranije postojao dubok raskol koji se intenzivirao nakon velikih uličnih protesta održanih 15. marta prošle godine. Nakon tih događaja došlo je do ozbiljnog preslaganja karata, pri čemu su pojedini policijski funkcioneri naglo napredovali, dok su drugi trajno smijenjeni ili marginalizovani. U tom periodu su se izdvojila samo dvojica policijskih funkcionera, Marko Kričak, tadašnji šef Jedinice za zaštitu, i Radoslav Repac, komandant beogradske brigade, koji su bili spremni da bespogovorno ispunjavaju naloge vlasti. Obojica su ubrzo nagrađena visokim funkcijama, pa je Kričak postao šef Uprave kriminalističke policije (UKP), dok je Repac preuzeo komandu nad Žandarmerijom. Cijelu situaciju dodatno komplikuje lični animozitet, budući da je Milić, nakon što je ponovo postavljen za šefa beogradske policije, smijenio Krička sa mjesta zamjenika načelnika beogradskog UKP-a, što mu ovaj sa pozicije šefa kompletne Uprave sigurno nije zaboravio.
U tekstu se naglašava i pasivna uloga Višeg javnog tužilaštva, koje ranije nije ni pokušalo da otkrije kakvu je ulogu Veselin Milić imao u kontroverznom rušenju u Savamali, kada ga je u svom zvaničnom iskazu direktno pomenuo jedini osuđeni policajac Goran Stamenković. Osim Milića, Stamenković je tada tvrdio da su ključnu ulogu u prikrivanju istine o dešavanjima u Hercegovačkoj ulici imali i visoki funkcioneri Nikola Selaković, Dijana Hrkalović, Vladimir Rebić, Zvonko Kostić, Nemanja Stajić, Sonja Božović, kao i nekadašnji bliski saradnik Nebojše Stefanovića i vlasnik tabloida Aleksandar Papić. Stamenković ih je sve redom označio kao osobe koje su vršile direktan pritisak na njega da prizna krivicu i preuzme odgovornost na sebe.
Na kraju svoje analize, Radar otvara pitanje da li bi ovaj dramatičan slučaj i hapšenje u vrhu policije mogli biti uvod u potpuno nove, krvave sukobe kriminalnih grupa na beogradskom asfaltu. Ti sukobi su se, prema navodima ovog nedjeljnika, drastično intenzivirali nakon što je vladajuća stranka 2014. godine preuzela apsolutnu vlast u zemlji i sprovela velike čistke u policijskim redovima. Dok je opsežna istraga i dalje u toku, zvanične institucije u Srbiji i dalje ćute i ne nude konačne odgovore na brojna otvorena pitanja koja potresaju javnost.
Šta misliš?
Podijelite reakciju ili ostavite komentar - želimo da čujemo Vaše mišljenje!
-
0
-
0
-
0
-
0
-
0
-
0