Knežević je svoj govor započeo u svom prepoznatljivom duhovitom stilu, zahvalivši se lideru Ujedinjene Srpske Nenadu Stevandiću, predsjedniku RS Miloradu Dodiku, predsjedniku NSD-a Andriji Mandiću i Nikoli Selakoviću na srdačnom aplauzu, uz opasku da mu je drago što im je milije što vide njega nego „Rikija Martina iz Podgorice“. Prenoseći bratske pozdrave iz Crne Gore, on je istakao da zapadni zvaničnici moraju biti svjesni neraskidivih veza unutar srpskog naroda na Balkanu.
Lider DNP-a je izrazio zadovoljstvo što prisustvuje kongresu i što se ponovo širi ideja sabornosti, za koju tvrdi da su mnogi pokušali da je uguše početkom 21. vijeka plasiranjem narativa da neko u Podgorici treba da se raduje ako je nekome loše u Banjaluci ili Beogradu. Podsjećajući na književne i istorijske velikane poput Jovana Dučića, Alekse Šantića i Petra Kočića, Knežević je naveo da je Republika Srpska nastala na krvi i žrtvi najboljih sinova i kćeri, te da predstavlja zavjet koji se mora zajednički čuvati.
Na samom kraju svog obraćanja, Knežević je poslao snažnu patriotsku poruku u stihu, koja je izazvala oduševljenje prisutnih u dvorani. Poručio je da su Beograd, Banjaluka i Podgorica jedna porodica, zaključivši govor riječima: „Kad smo zajedno, protivnik nema šanse. Svi smo mi Gavrilo Princip, ostalo su sve nijanse“.
Šta misliš?
Podijelite reakciju ili ostavite komentar - želimo da čujemo Vaše mišljenje!
-
0
-
0
-
0
-
0
-
0
-
0